26 februari 2012 | 2 reacties

Sinds wij in Zuid Frankrijk wonen, ben ik een nóg grotere fan van Facebook, Twitter en Linkedin dan daarvoor. Stel je voor, je kunt eindeloos je vrienden en zakelijke contacten blijven volgen, snel een aai over een bol geven door op de button “leuk” te drukken en meelezen wat hen bezig houdt. Heerlijk! En heb je er even helemaal geen zin meer in, dan kijk je niet. Laat je gewoon even niets van je horen of zien en niemand neemt je dat kwalijk.

In het begin heb ik wel eens gedacht dat digitaal contact zou kunnen leiden tot oppervlakkigheid. Ook niet waar. Ik hoor van mijn zoons over de gesprekken die zij voeren met hun Nederlandse vrienden: warme, diepzinnige soms emotionele conversaties, gesprekken die er echt toe doen. Zelf heb ik daar wat meer moeite mee, omdat ik nu eenmaal liever praat dan schrijf, maar dat zegt dus iets over mij en niet over het medium.

Laagdrempelig is het ook. Je hoeft niet na te denken over de exacte formulering. Kort en krachtig of een simpel icoon werkt het best. En dat brengt mij op de volgende vraag: Hoe kan het dat ik, en u misschien ook wel, zeer regelmatig geen antwoord krijg op een directe vraag via de telefoon of email, aan bij voorbeeld een (zaken)relatie? Is dat te ingewikkeld? Moet ik die vragen via andere kanalen zenden? Ben ik ouderwets? Ik weet het werkelijk niet.

Ik vind het namelijk prettig dagelijks mijn inkomende post te beantwoorden en telefonische verzoeken weg te werken. Als ik niet in staat ben diezelfde dag een rapport door te lezen, bekijk ik mijn planning en stuur de zender een berichtje wanneer ik inhoudelijk zal reageren op ingezonden werk. Ik vind dit niet alleen prettig, ik durf zelfs te stellen dat ik mezelf waardeer om deze manier van communiceren

Onzekerheid valt mij soms aan uit de hoek van uitblijvende respons! Ik associeer een teken van leven als reactie op het teken van een ander met het woord respect. Respect betekent “omzien naar” en “rekening houden met”. Reageren op een zender is voor mij een fatsoensnorm, net zo belangrijk als iemand aankijken tijdens een gesprek.

Misschien is het plaatsen van emotiebuttons bij onze sms’jes en e-mails een oplossing. “Maak het de ontvanger gemakkelijk”, roep ik altijd tijdens mijn colleges zakelijke communicatie. De ontvanger leest het bericht en hoeft slechts te klikken op een duim die een bepaalde richting op wijst en het klassieke communicatiemodel van zender en ontvanger werkt weer!

Voorlopig meld ik me maar weer even aan bij Facebook en Twitter, om aan mijn dagelijkse portie respect te komen. Ik bespioneer mijn netwerk, lach om de foto’s die geplaatst worden en de leuke verhalen. Ben vereerd dat ik mag meegluren in de levens van anderen en vergeet snel mijn gevoel van deceptie over het steeds vaker uitblijven van reacties op direct gerichte boodschappen.

2 Reacties to “Deceptie verdringen met Social Media”

  1. Hallo lieve Joke,

    Wat heerlijk om zo’n blog te lezen en het is zo herkenbaar,maar ja sommige dingen veranderen inderdaad en ik ben eigenlijk net zoals jij ook van het persoonlijk contact.Ik kijk graag iemand recht in de ogen….maar uiteindelijk heeft social media me over de streep getrokken en voel ik me steeds vrijer worden op dit gebied en leer ik mezelf ook steeds beter kennen!

    Groeten uit Barendrecht,

    Glenda X

    ()
  2. Elma Norendaal says:

    Dag zusje,
    Wat een herkenbaar onderwerp. Zoals je weet heb ik mij nog niet volledig in de social media gestort. Facebook en Twitter heb ik maar even gelaten voor wat het is. Het kost zo ongelooflijk veel tijd naast het beantwoorden van alle mail. Ik ben ook niet altijd gecharmeerd van de wijze waarop deze vorm van social media gebruikt wordt.
    Maar ik ontkom er niet meer aan want ik merk dat ik soms iets mis, zoals de wederwaardigheden van mijn neefjes in Frankrijk en dat kan natuurlijk niet. Daar ik nog steeds geen auto mag rijden hoop ik dat ik deze week even vervoerd kan woren naar een winkel om mijn stokoude telefoon in te ruilen voor ‘ echte’ telefoon. Let op, over een paar dagen stort ik mij ook in de social media. En wie weet levert dat nog wel eens een beschouwing over social media van mijn hand op op dit blog.
    Groet Elma

    ()

Laat een reactie achter

*