9 september 2012 | 1 reactie

Zondagmiddag. Iedereen lummelde wat door het huis omdat het buiten regende. De honden waren uitgelaten, het huis was opgeruimd, mijn hoofd leeg en mijn lijf iets vermoeid. Uit gewoonte opende ik mijn mailbox. En toen……

In mei 2012 hadden wij een Pitch Keuring op het programma staan. Vijf vrouwen met een eigen bedrijf en uit verschillende branches meldden zich aan De Pitch Keuring houdt in dat je jouw Pitch geeft voor een klein publiek: lotgenoten, een ervaren trainer en een camera. Daarna bekijkt en beluistert de groep alle Pitchen nogmaals kritisch. Iedere deelnemer krijgt een duidelijk beeld van wat er inhoudelijk goed is aan het verhaal, waar nog gaten cq onduidelijkheden zitten en je ziet en hoort hoe je overkomt op anderen.

De keuring was geslaagd. Het was een leerzame en bijzondere ochtend en, zo bleek, er was werk aan de winkel voor de deelnemers.

Eén van de deelnemers was Mischa Put; moeder van 4 kinderen, Remedial Teacher op een basisschool en ondernemer. Enkele dagen na de Pitch keuring meldde zij zich aan voor zowel de workshop PUUR Presenteren als de workshop PUUR Pitchen. (Toevalligerwijs volgden) Deze workshops volgden elkaar op, waardoor Mischa 3 dagen aan de bak moest. “Dat is geen probleem, ik heb het thuis en met mijn werkzaamheden geregeld. Dit is wat ik nu wil en nodig heb.”

Mischa is een vriendelijke, doelgerichte en professionele vrouw. Als deelneemster wil ik haar omschrijven als: goed voorbereid, een ervaren spreker, hongerig naar persoonlijke ontwikkeling en een geweldige observator.

Wat een verrassing toen ik op die druilerige zondagmiddag, een dag na haar derde trainingsdag, dit mailtje van Mischa ontving:

 

En toen… stond ik op zondagmorgen op het podium voor een volle zaal.  Ja echt waar (je gelooft het niet.)

Vanmorgen was ik naar de afsluiting van het schooljaar van de Arabische school. De docenten werden ineens op het podium gevraagd en mochten het publiek kort toespreken.

Alles schoot door mijn hoofd: staan op 2 benen, aarden, laag met mijn ademhaling. Pakkende zin bedenken. Wat wil mijn publiek horen!!  “Kinderen wat een prachtige optredens en stralende gezichten heb ik gezien. Ik kon de woorden niet verstaan maar jullie gezichten vertelden het verhaal.”

En …. het werd stil in de zaal.

 Geweldig, wat stond ik daar anders door jouw begeleiding de afgelopen dagen. Wat deed ik het anders dan de andere docenten. Wat mocht ik het doen vanuit mijn hart. Zo snel op het podium, wie had dat gedacht. Natuurlijk ook nog steeds kritisch op mezelf en in de auto had ik een nog beter verhaaltje bedacht maar goed als ik het terug zou zien dan zou ik toch best tevreden zijn. Als ik de beelden terug zou zien dan heb ik het vast beter gedaan dan in mijn herinnering.

 Joke geweldig bedankt voor de super dagen. Wat een inspiratiebron en motivator ben jij om mensen dichter bij zichzelf te laten komen.

Mischa Put

Een reactie to “En toen…”

  1. Petra Broek says:

    Een betere en positievere feedback kun je je niet wensen! Prachtig verhaal.

    ()

Laat een reactie achter

*