6 oktober 2013 | Geen reacties

door: Loes van ’t Hof

Ik liep al heel lang met het idee, een vage droom eigenlijk, om met kinderen te werken en voor mezelf te beginnen. Maar er zat geen beweging in. Ik was benieuwd naar feedback van anderen en met dit gevoel stapte ik de workshop Puur Profileren in…

Mijn grote wens

De eerste middag kwam al aan het licht wat mijn grote wens is: voor mezelf beginnen. Ik wil niets liever dan kinderen die een achterstand hebben op school bij staan, extra hulp geven, maar ook de ouders begeleiden. Ik bleek zelfs te weten hoe, wat ik moest doen om het voor elkaar te krijgen en ook op welke termijn. Ik wist alles; Ik kon er alleen tot nu toe niet bij.

De gevisualiseerde trap die Joke, de trainer, mij liet lopen, bracht helderheid. Met de uitdaging alles zo precies mogelijk te formuleren, maar ook de voelbare steun van de andere deelnemers die er getuige van waren, was in een mum van tijd mijn visie voor de toekomst duidelijk. En aantrekkelijk!

Ineens gebeurt er iets onverwachts

De tweede dag stond in het teken van intuïtie, creativiteit, gevoel. Ik had daar wel zin in, ik ben altijd dingen aan het maken.  Voor de opdracht die we kregen moesten  we de ratio laten vallen en heel direct op doek zetten wat in ons leeft. Dit deden we onder begeleiding van Lucienne, kunstenaar/coach. Ze gaf concrete aanwijzingen voor iets dat toch ook heel vaag lijkt. En ineens  gebeurde er iets wat ik niet had verwacht: Ik was aanbeland op de pijnplek die ik in het dagelijks leven inmiddels slim weet te vermijden. Maar door dit gevoel nooit onder ogen te zien, miste ik een puzzelstukje. Ik kon blijkbaar niet mijn volledige zelf in de strijd gooien om te komen waar ik wil zijn, om mijn droom om te kunnen zetten naar daad.

Ik huilde en het stopte niet.  Ik praatte over het gebrek aan waardering van mijn naaste omgevingwaar ik zoveel last van heb. Ik zet me altijd voor 200 % in en het voelde al heel lang alsof dat niet werd gezien. Maar ik wist ook ineens heel zeker dat ik me niet wilde laten afhouden om mijn doel te gaan bereiken, het zelfstandig ondernemerschap als huiswerkbegeleider. Dit stond me nu zo helder voor ogen dat het groter was dan het verdriet.

Op mijn schilderij kreeg de pijn de plek die het verdient, zonder te overheersen en zonder mijn weg te saboteren. Ik begreep dat het misschien nodig was om nog wat meer tijd te investeren om mijn verleden goed te verwerken, maar nu wist ik dat en kon ik verder.

Toen ik aan het eind van deze tweede dag weer naar huis ging, merkte ik dat ik het wel heel spannend vond om deze verandering thuis te vertellen. Voor mij was het proces stap voor stap voelbaar geweest, zij zagen ineens een heel nieuwe vrouw binnenstappen. Zouden ze me steunen in mijn wens voor mezelf te beginnen?

Het ging met gemak en bijna vanzelf

En ja, natuurlijk deden ze dat. Ze zagen dat ik gelukkig was, gefocust en vol zelfvertrouwen. Enniet alleen zij stpipowageneunden me, vanaf dat moment ging eigenlijk alles gemakkelijk. Ik werkte hardermaar zo voelde het niet, omdat het mijn passie is.

Veel steun dus, en nadat ik door die moeilijke punten ben gegaan ging inderdaad bijna alles alsvanzelf. Sinds ik mijn passie leeft, is de weerstand weggevallen, ook in mijn omgeving. Ik begon met alles uit te zoeken wat nodig om te starten, zoals me inschrijven bij de Kamer van Koophandel, visitekaartjes laten maken, en natuurlijk een website. De locatie werd door mijn man eigenhandig in elkaar gezet: Een geweldige Pipo-wagen.

Nu kan ik echt mezelf zijn en ben ik een stuk zelfverzekerder. Ik kan nu doen wat ik het liefste doe. En dat wens ik iedereen toe. Ik ben de moeite waard, dat is wat tijdens de tweedaagse steeds voorop heeft gestaan en dat geldt voor iedere deelnemer.  Zonder gezweef of soft gedoe, heel concreet maar met veel compassie, humor, openheid en directheid.

En heel belangrijk: Ik was in staat om stappen te zetten. Ik ging naar huis met een duidelijk beeld van waar ik naartoe wilde en ook hoe ik er moest komen. Kijk maar naar mij, straks komen er hier weer kinderen voor begeleiding en binnenkort ga ik uitbreiden. Wat wil ik nog meer?”

Loes van ’t Hof is werkzaam als onderwijsassistent, huiswerkbegeleider en (zeer binnenkort ook als) kindercoach. Haar passie voor het werken met kinderen in de leeftijd van 4 tot 12 jaar kan zij goed kwijt in haar bedrijf: Letter Oerwoud En So. Meer informatie op www.letteroerwoudenso.nl

 

Laat een reactie achter

*